Po co w ogóle opisywać akordeon
Nic w dźwięku nie powie Ci, do którego chóru głosowego należy stroik. Stroik na 312,5 Hz to stroik na 312,5 Hz, czy jest M1, czy M2. Tuner słyszy wysokości, a nie chóry.
Więc pyta się instrumentu. Opisujesz akordeon raz: jego chóry głosowe, jego przełączniki, to czy miech zmienia dźwięk. Potem rejestr nazywa chóry, które uruchamia, nagranie nazywa rejestr, który wyciągnąłeś, i każdy odczyt ląduje we właściwej kolumnie karty, bez zgadywania.
Ma to znaczenie, bo odczyt wpisany pod zły chór wygląda dokładnie tak samo jak wpisany pod właściwy. Nie ma czego zauważyć i nic tego nie wyłapie. Opiłowałbyś prawdziwy stroik do wysokości, o którą nikt nie prosił.
Nie musisz go mieć
Tuner działa doskonale bez instrumentu. Jeśli żadnego nie opisałeś, tabela strojenia numeruje kolumny głosów, zamiast je nazywać. To jest uczciwe i w porządku. Akordeon możesz opisać później albo wcale.
Rejestry
Rejestr to zestaw, który włącza jeden przełącznik, a aplikacja odczytuje go wprost z własnego symbolu tego przełącznika: z kółka wygrawerowanego na akordeonie, podzielonego na trzy pasy - 4' na górze, 8' w środku, 16' na dole. Klikaj kropki tak, jak są wygrawerowane, albo wybierz typowy rejestr z listy.
To, co ten przełącznik uruchamia, czyta się z kropek. Rejestr jest liczbą głosów, i dlatego wybranie rejestru ustawia, ilu głosów tuner ma nasłuchiwać.
Reszta opisu
Nazwa. Jakkolwiek nazywasz to pudło. Twoja sprawa; nic tego nie tłumaczy.
Marka, model, numer seryjny. Opcjonalne, tylko po to, żeby go odnaleźć.
Odniesienie. Własne A tego akordeonu. 442 jest częste w nowszych instrumentach, 440 w mnóstwie, a stare pudła bywają niżej. Każda sesja na tym instrumencie zaczyna się od tego.
Tolerancja głosu i dudnienia. Jak daleko może stać głos albo dudnienie, zanim aplikacja nazwie je rozstrojonym. To należy do instrumentu: pudło koncertowe trzyma się ciaśniej niż ludowe.
Miech zmienia dźwięk. Zaznacz przy guzikowcu diatonicznym, w którym klawisz odzywa się innym dźwiękiem na ścisk niż na rozciąg. Większość akordeonów tak nie ma. Uwaga: to nie decyduje o tym, czy kierunek miecha jest zapisywany - kierunek zawsze warto zapisywać, bo każda nuta ma stroik na pchnięcie i stroik na ciągnięcie.
Zakres klawiatury. Opcjonalny: najniższy i najwyższy klawisz. Możesz go wpisać albo pozwolić kalibracji nauczyć się go ze słuchu.
Zdjęcie. Żeby rozpoznać rzecz na półce.
Instrumenty a sesje
Instrument to opis. Sesja to robota wykonana na jednym z nich.
Opisz akordeon raz, a każda sesja na nim dziedziczy chóry, rejestry, odniesienie i tolerancje. Nic się nie przepisuje.
Kiedy sesja jest nagrywana, bierze własną kopię instrumentu. Więc skasowanie albo zmiana opisu później nie przepisze historii: stara sesja dalej się otworzy, dalej się wydrukuje i dalej będzie znaczyć dokładnie to, co znaczyła tamtego dnia. Ta kopia sprawia też, że sesja jest przenośna - wyślij plik, a instrument jedzie razem z nim.
Dzielenie się
Instrumenty importują się i eksportują jako osobne pliki. Jeśli ktoś raz opisze Hohnera Morino i zrobi to porządnie, nikt inny już nie musi.